ทรรศนภูมิ ๑ ชาติ

บุคลใดไม่รู้ว่าชีวิตมาจากใหน ?
ไม่รู้ว่าตายแล้วไปใหน ?
เขาใช้ชีวิตอยู่ไปตามยถากรรม ( รู้แต่ทำมาหากกิน)
ได้ขึ้นชื่อว่า ทุรชน โดยแท้

มีคนจำนวนมากที่ยึดถือทรรศนภูมิ ๑ ชาติ กล่าวคือมีความคิดที่ว่าคนเรานั้นเกิดมามีสังขารได้ก็เพราะพ่อแม่ ความรู้สึกนึกคิดเกิดจากสมองและเซลล์ประสาท ตายไปแล้วชีวิตก็ไม่เหลืออะไร พวกเขาใช้ชีวิตทำงานอย่างหนัก ใช้ความฉลาดแสวงหาผลประโยชน์ ชีวิตของพวกเขาคิดและมองเพียงสิ่งใกล้ตัว เเพลิดเพลินกับอบายมุข อารมณ์เต็มไปด้วยกิเลสอันเป็นเหตุให้เกิดความใคร่และความทะยานอยาก กระหายในชื่อเสียงเงินทองลาภยศ ที่แย่ไปกว่านั้นบุคคลเหล่านี้จะมีศาสนาแต่ชีวิตกลับเกลือกกลั้วอยู่กับบาปกกรม ไม่เกรงกลัวความผิดบาป ชิวิตเช่นนี้จัดว่าเป็นชีวิตที่มืดบอด เกิดมาลุ่มหลงตายไปก็หลงทางนั่นเอง